ಬೇಬಿ ಸಿಟಿಂಗ್ ನಲ್ಲಿ ನಾನು ಪಟ್ಟ ಕಷ್ಟಗಳು..!!!!
ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಒಂದು 6 – 7 ವರ್ಷದವಳಿದ್ದೆ ಅಅನ್ಸುತ್ತೆ… ನನ್ನ ನನ್ನ ತಮ್ಮನನ್ನ ನಮ್ಮ ತಂದೆ ತಾಯಿ ಬೇಬಿ ಸಿಟಿಂಗ್ ಗೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗ್ತಿದ್ದರು. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬಡತನವಿತ್ತು.. ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ಇಬ್ಬರೂ ದುಡಿಯಲೇ ಬನೇಕಾಗಿತ್ತು.. ನಮ್ಮನ್ನ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳೋರು ಯಾರು ಇರಲಿಲ್ಲ… ಕಾರಣ ನಮಗೆ ಯಾವ ಸಂಬಂಧಿಕರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ… ಈಗಲೂ ಅಷ್ಟಕ್ಕಷ್ಟೇ… ಬೇಬಿ ಸಿಟಿಂಗ್ ನಲ್ಲಿ ನನಗೆ ನನ್ನ ತಮ್ಮನಿಗೆ ಚಿತ್ರ ಹಿಂಸೆ ನೀಡ್ತಿದ್ದರು.. ನಮ್ಮ ಊಟ ತೆಗೆದು ಅವರ ಮನೆಯವರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು ತಂಗಲು ಪಂಗಲು ಕೊಡೋದು ಮಾಡ್ತಿದ್ದರು.. ನನ್ನ ತಮ್ಮನಿಗೆ ಕುಡಿಯೋದಕ್ಕೆ ಸೋಪಿನ ನೀರು ಕೊಟ್ಟಿ ಹಿಂಸೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ… ಅವನು ಪಾಪ ಇನ್ನೂ ತುಂಬ ಚಿಕ್ಕ ಮಗು.. ಸುಮಾರೊಂದ್ 3 -4 ವರ್ಷದವನು ಇನ್ನು… ಈಗ ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡ್ರೆ ಕಣ್ತುಂಬಿ ಬರುತ್ತೆ… ವಯಸ್ಸು ಚಿಕ್ಕದ್ದೇ ಆಗ… ಆದ್ರೂ ಕೆಲವು ಘಟನೆಗಳು , ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಾಸುವುದಿಲ್ಲ… ಇಂತಹ ಘಟನೆಗಳು ಈಗಲೂ ನನಗೆ ಚನಾಗಿ ನೆನಪಿದೆ..
ಅಲ್ಲೊಬ್ಬಳು ಅಕ್ಕ ಇದ್ದಳು.. ಅವಲ ಹೆಸರಿಗೆ ಅರ್ಥ ಸೌಮ್ಯ ಸ್ವಭಾವದಳು.. ಆದ್ರೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ತಿದ್ದದ್ದು ಮಾತ್ರ ರಾಕ್ಷಸಿಯಂತೆ.. ನನಗೆ ಹೊಡೆಯೋದ್ರಲ್ಲಿ ಅವಳಿಗೆ ಅದೇನೋ ಖುಷಿ… ಯಾವಾಗ ನೋಡಿದ್ರೂ ನನಗೆ ಚಿತ್ರಹಿಂಸೆ ಕೊಡ್ತಿದ್ದಳು… ಇನ್ನ ನಮ್ಮ ತಂದೆ ತಾಯಿ ಮುಂದೆ ಮಾತ್ರ ಒಳ್ಳೆವರಂತೆ ನಟಿಸುತ್ತಿದ್ಳು ನಮ್ಮನ್ನ ನೋಡಿಕೊಳ್ತಿದ್ದ ಆ ಗಯ್ಯಾಳಿ … ನಾನೆಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ಅತ್ತುಕೊಂಡು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಲ್ಲ ಅಂದ್ರೂ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬಿಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.. ಪಾಪ ಅವರಿಗೂ ಅನಿವಾರ್ಯ… ಅವರು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ ಟಾರ್ಚರ್ ಒಂದಾ ಎರೆಡಾ…
ಚಅಷ್ಟು ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕೈನಲ್ಲಿ ಗಸ ಗುಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.. ದೂರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ನೀರು ತರಲು ಕಳುಹಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.. ದೇವಸ್ಥಾನದ ಎದುರಿಗೆ ಹೋಗಿ ಒಡೆಯುವ ಈಡುಗಾಯಿ ಬಾಚಿಕೊಂಡು ಬಾ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು.. ಅಲ್ಲಿ ಕೊಡುವ ಬಾಳೆ ಹಣ್ಣ ಊದುಬತ್ತಿ ಕರ್ಪೂರ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬಾ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು… ನೊಣ ಹೊಡೆದು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ , ಜೊತೆಗೆ ನನಗೂ ತಿನ್ನಿಸಿದ್ದಾರೆ.. ಸುಳ್ಳಲ್ಲ ಸತ್ಯ… ಅವರಿಂದ ಒಂದಾ ಎರೆಡಾ ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಚಿತ್ರಹಿಂಸೆ ಅನುಭವಿಸಿರುವುದು.. ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ ಬಂದು ಗಲಾಟೆ ಮಾಡಿದ್ರೆ ಅದು ಇದು ಕಥೆ ಹೊಡೆದು ಕಳುಹಿಸುತ್ತಿದ್ರು.. ಆದ್ರೆ ತಂದೆ ತಾಯಿ ಮರೆಯಾದ ಮೇಲೆ ನಮಗೆ ಒನ್ ಟು ಡಬಲ್ ಟಾರ್ಚರ್… ಮತ್ತೆ ಮನೆಯವರ ಬಳಿ ಹೇಳೋಕೆ ಧೈರ್ಯ ಬಾರದಂತೆ ಹೊಡೆದು ಬಡೆದು ಹಿಂಸೆ ಕೊಡ್ತಿದ್ದರು.. ಅತಿರೇಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದು ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ದುಡ್ಡು ಕದಿ ಎಂದೂ ಕೂಡ ಹೇಳಿದ್ದವರು.. ಮಾಡದೇ ಹೋದಾಗ ಹೊಡೆದವರು…
ಒಂದಿನ ನೀರು ತರಲು ಕಳುಹಿಸಿದಾಗ ,,,, ನನಗೆ ಅಷ್ಟ್ರಲ್ಲಿ ಹಿಂಸೆ ಸಾಕಾಗಿ ಹೋಗಿತ್ತು,… ಇಡೀ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಜನ ನನ್ನ ನೋಡಿ ಶಾಕ್ ಆಗುವಂತೆ ಹುಚ್ಚಿಯಂತೆ ಕೇಕೆ ಹಾಕಿ ನಕ್ಕ ನೆನಪು ನನಗೆ ಈಗಲೂ ಇದೆ… ಕನ್ನಡಿ ಮುಂದೆ ನಿಂತು ಆ ಕ್ಷಣ ಯೋಚಿಸಿದ್ರೆ ,, ನಾನೇ ನನ್ನ ಕಣ್ಮುಂದೆ ಬರುತ್ತೇನೆ… ಅವತ್ತು ,,,, ಸಾಕಾಗಿ ಹೋಗಿತ್ತು… ನನಗೆ ಅವತ್ತೇ ಅವರು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ಬಿಂದಿಗೆಯನ್ನ ಅಲ್ಲೇ ಜೋರಾಗಿ ಬಿಸಾಡಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹಿಂದೆ ಮುಂದೆ ಯೋಚಿಸಿದೇ ಆಗಲೇ ನಡೆದವಳು ,,, ಸುಮಾರು
ಒಂದು ಎರೆಡ್ಮೂರು ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ದೂರದಲ್ಲಿತ್ತು ಅನ್ಸುತ್ತೆ ಆಗ ನಮ್ಮ ಮನೆ ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಹೋಗಿದ್ದೆ… ನಡೆದುಕೊಂಡೇ , ದೊಡ್ಡ ದಟ್ಟ ವಾಹನಗಳು ಸಂಚರಿಸುವ ರಸ್ತೆ ಅದ್ಹೇಗೆ ದಾಟಿದ್ನೋ ಖಂಡಿತ ನೆನಪಿಲ್ಲ.. ಹೋಗಿದ್ದಂತೂ ಸತ್ಯ…. ಈಗಲೂ ನೆನಪಿದೆ..
ಅವತ್ತು ಇಡೀ ಬಗಲಗುಂಟೆಯಲ್ಲ ನನಗಾಗಿ ನಮ್ಮನೆಯವರು ಜಾಲಾಡಿ ಹುಡುಕಾಡಿ ಸಾಕಾಗಿ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ.. ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆ ನಮ್ಮ ಆಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ನನ್ನ ತಮ್ಮನನ್ನ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಗೋಳಾಡಿಕೊಂಡು ಹುಡುಕಾಡಿದ್ದಾರೆ… ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆ.. ಆದ್ರೆ ಬೇಬಿ ಸಿಟಿಂಗ್ ನಿಂದ ಹೊರಡುವಾಗ ನಮ್ಮ ಅಪ್ಪ ಅವರಿಗೆ ಧಮ್ಕಿ ಹಾಕಿನೇ ಬಂದಿದ್ರು “ ನನ್ನ ಮಗಳಿಗೇನಾದ್ರೂ ಆದ್ರೆ ಸುಮ್ನೆ ಬಿಡೋದಿಲ್ಲ ಯಾರನ್ನೂ” ಅಂತ…
ಪಾಪ ಹುಡುಕಿ ಹುಡಕಿ ಗೋಳಾಡಿಕೊಂಡು ನಮ್ಮ ಮನೆ ಬಳಿ ನೋಡೋಣ ಅಂತ ಬಂದವರೇ ಅವರಿಗೆ ಹೋದ ಜೀವ ವಾಪಸ್ ಬಂದಿತ್ತು.. ನನ್ನ ಮೈಮೇಲೆ ಬಾಸುಂಡೆ ಬಿದ್ದಿತ್ತು…
ಅವರು ಬರೋವಾಗ ನಾನು ನನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಾ ನಿಂತಿದ್ದೆ… ಅದಾದಮೇಲೆ ಬಾಸುಂಡೆ ಕೊಟ್ಟವರು ಸುಮಾರು 2 ಗಂಟೆಯವರೆಗೂ ಮನೆಯಿಂದ ಆಚೆ ಹಾಕಿದ್ದರು.. ಮಳೆಯಲ್ಲೇ ಆಟವಾಡ್ಕೋ ಅಂದ್ರೆ ಮಳೆಯಲ್ಲೇ ಸಾಯಿ ಎಂದು ಪನೀಶ್ ಮೆಂಟ್ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರೂ.. ಆಗಳೂ ಹೊರ ಕುಳಿತವಳು ಮಳೆಯನ್ನ ಬಕೆಟ್ ಗೆ ತುಂಬಿ ತಲೆ ಮೇಲೆ ಉಯ್ದುಕೊಂಡು ಕೂತಿದ್ದೆ.. ಅದಾದ ನಂತರದಿಂದ ಆ ಬೇಬಿ ಸಿಟಿಂಗ್ ಕಡೆಗೆ ನನ್ನ ಕಳುಹಿಸಲಿಲ್ಲ.. ಸಾಲೆಯನ್ನೇ ಬದಲಾಯಿಸಿದರು,. ಹೊಸ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲೇ ಬೇಬಿ ಸಿಟಿಂಗ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿತ್ತು…
– ನಿಹಾರಿಕಾ ರಾವ್ –
