ಒಂದು ವೇಳೆ ಅಂದು ಭಾರತವು ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಮೇಲೆ ನಿರ್ಣಾಯಕ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದ್ದರೆ, ಇಂದು ದಕ್ಷಿಣ ಏಷ್ಯಾದ ಭೌಗೋಳಿಕ-ರಾಜಕೀಯ ಚಿತ್ರಣವೇ ಬದಲಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತೇ? ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮುನ್ನೆಲೆಗೆ ತಂದಿದ್ದಾರೆ ಅಮೆರಿಕದ ಗುಪ್ತಚರ ಸಂಸ್ಥೆ ಸಿಐಎಯ ಮಾಜಿ ಅಧಿಕಾರಿಯಾದ ರಿಚರ್ಡ್ ಬಾರ್ಲೋ. 1980ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಪರಮಾಣು ಸ್ಥಾವರವನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸಲು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದ ಸುವರ್ಣಾವಕಾಶವನ್ನು ಅಂದಿನ ಪ್ರಧಾನಿ ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿ ಕೈಚೆಲ್ಲಿದರು ಎಂದು ಬಾರ್ಲೋ ಸ್ಫೋಟಕ ಹೇಳಿಕೆ ನೀಡಿದ್ದು, ಇದು ಇತಿಹಾಸದ ಪುಟಗಳಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಚರ್ಚೆಯನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿದೆ.
ಏನಿದು ಸಿಐಎ ಮಾಜಿ ಅಧಿಕಾರಿಯ ಸ್ಫೋಟಕ ಹೇಳಿಕೆ?
ಎಎನ್ಐ ಸುದ್ದಿಸಂಸ್ಥೆಯೊಂದಿಗಿನ ವಿಶೇಷ ಸಂದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿದ ಸಿಐಎಯ ಮಾಜಿ ಪ್ರತಿ-ಪ್ರಸರಣ ಅಧಿಕಾರಿಯಾಗಿದ್ದ ರಿಚರ್ಡ್ ಬಾರ್ಲೋ, “ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಇಂದು ಅಣ್ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದಕ್ಕೆ ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಭಾರತವೇ ಕಾರಣ. 1980ರ ದಶಕದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಕಹುತಾ ಪರಮಾಣು ಸ್ಥಾವರದ ಮೇಲೆ ವೈಮಾನಿಕ ದಾಳಿ ನಡೆಸಲು ಭಾರತ ಮತ್ತು ಇಸ್ರೇಲ್ ಜಂಟಿ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯೊಂದನ್ನು ಯೋಜಿಸಿದ್ದವು. ಆದರೆ, ಕೊನೆಯ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರಧಾನಿ ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿಯವರು ಈ ಯೋಜನೆಗೆ ಅನುಮತಿ ನೀಡಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದರು. ಇದು ನಾಚಿಕೆಗೇಡಿನ ಸಂಗತಿ. ಅಂದು ಆ ದಾಳಿ ನಡೆದಿದ್ದರೆ, ಇಂದು ಭಾರತವು ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಪರಮಾಣು ಬೆದರಿಕೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯೇ ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ,” ಎಂದು ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.
ದಾಳಿಯಿಂದ ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿ ಹಿಂದೆ ಸರಿದಿದ್ದೇಕೆ?
ರಿಚರ್ಡ್ ಬಾರ್ಲೋ ಅವರ ಪ್ರಕಾರ, ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿಯವರ ಈ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಹಲವಾರು ಕಾರಣಗಳಿರಬಹುದು.
1. ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ ಯುದ್ಧದ ಭೀತಿ: ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಪರಮಾಣು ಸ್ಥಾವರದ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ನಡೆಸಿದರೆ, ಅದು ಎರಡೂ ದೇಶಗಳ ನಡುವೆ ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು ಎಂಬ ಆತಂಕ ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿಯವರಿಗಿತ್ತು.
2. ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಒತ್ತಡ: ಇಂತಹ ಏಕಪಕ್ಷೀಯ ದಾಳಿಯು ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಮೇಲೆ ತೀವ್ರ ಒತ್ತಡ ಮತ್ತು ನಿರ್ಬಂಧಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು ಎಂಬ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯೂ ಅವರಲ್ಲಿತ್ತು.
3. ಅಮೆರಿಕದ ವಿರೋಧ: ಅಂದಿನ ಅಮೆರಿಕ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ರೊನಾಲ್ಡ್ ರೇಗನ್ ಆಡಳಿತವು ಈ ಯೋಜನೆಗೆ ತೀವ್ರ ವಿರೋಧ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿತ್ತು. ಕಾರಣ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಫ್ಘಾನಿಸ್ತಾನದಲ್ಲಿ ಸೋವಿಯತ್ ಒಕ್ಕೂಟದ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡಲು ಪಾಕಿಸ್ತಾನವು ಅಮೆರಿಕದ ಪ್ರಮುಖ ಮಿತ್ರರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಿತ್ತು. ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಮೇಲೆ ದಾಳಿಯಾದರೆ, ಅದು ತಮ್ಮ ಆಫ್ಘನ್ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗೆ ದೊಡ್ಡ ಹಿನ್ನಡೆಯಾಗಲಿದೆ ಎಂದು ಅಮೆರಿಕ ಭಾವಿಸಿತ್ತು.
ಅಮೆರಿಕ ಮತ್ತು ಇಸ್ರೇಲ್ನ ಪಾತ್ರವೇನಿತ್ತು?
ಇಸ್ರೇಲ್, ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಅಣ್ವಸ್ತ್ರ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ‘ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ಬಾಂಬ್’ ಎಂದೇ ಪರಿಗಣಿಸಿತ್ತು. ಈ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವು ಮುಂದೆ ಇರಾನ್ನಂತಹ ತಮ್ಮ ವೈರಿ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಕೈಸೇರಬಹುದು ಎಂಬುದು ಇಸ್ರೇಲ್ನ ದೊಡ್ಡ ಚಿಂತೆಯಾಗಿತ್ತು. ಇದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ, ಇಸ್ರೇಲ್ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಕಹುತಾ ಸ್ಥಾವರದ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಲು ತುದಿಗಾಲಲ್ಲಿ ನಿಂತಿತ್ತು. ಭಾರತದ ವಾಯುನೆಲೆಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಈ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆ ನಡೆಸಲು ಇಸ್ರೇಲ್ ಮುಂದಾಗಿತ್ತು, ಆದರೆ ಭಾರತದ ಅನುಮತಿ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ.
ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ, ಅಮೆರಿಕವು ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಪರಮಾಣು ಚಟುವಟಿಕೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ, ಸೋವಿಯತ್ ಒಕ್ಕೂಟವನ್ನು ಎದುರಿಸುವ ತನ್ನ ದೊಡ್ಡ ಕಾರ್ಯತಂತ್ರದ ಭಾಗವಾಗಿ ಅದನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿತ್ತು.
ದಾಳಿ ನಡೆದಿದ್ದರೆ ಏನಾಗುತ್ತಿತ್ತು?
ಬಾರ್ಲೋ ಅವರ ವಾದದ ಪ್ರಕಾರ, ಒಂದು ವೇಳೆ ಭಾರತವು ಇಸ್ರೇಲ್ ಜೊತೆಗೂಡಿ ಆ ದಾಳಿಯನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ನಡೆಸಿದ್ದರೆ, ಹಲವಾರು ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಪರಿಣಾಮಗಳಾಗುತ್ತಿದ್ದವು.
* ಪಾಕಿಸ್ತಾನವು ಅಣ್ವಸ್ತ್ರ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗುವುದನ್ನು ತಡೆಯಬಹುದಿತ್ತು.
* ಭಾರತವು ಕಾರ್ಗಿಲ್ ಯುದ್ಧದಂತಹ ಸಂಘರ್ಷಗಳನ್ನು ಪರಮಾಣು ಯುದ್ಧದ ಭೀತಿಯ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ಎದುರಿಸುವ ಸಂದರ್ಭ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
* ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ವಿಜ್ಞಾನಿ ಎ. ಕ್ಯೂ. ಖಾನ್ ಮೂಲಕ ಉತ್ತರ ಕೊರಿಯಾ ಮತ್ತು ಲಿಬಿಯಾದಂತಹ ದೇಶಗಳಿಗೆ ಅಣ್ವಸ್ತ್ರ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಮಾರಾಟವಾಗುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಬಹುದಿತ್ತು.
ರಿಚರ್ಡ್ ಬಾರ್ಲೋ ಅವರ ಈ ಹೇಳಿಕೆಯು, ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿಯವರ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಒಂದು ಐತಿಹಾಸಿಕ ಪ್ರಮಾದವೇ ಅಥವಾ ಅಂದಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಒಂದು ಪ್ರಬುದ್ಧ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ನಿಲುವೇ ಎಂಬ ಚರ್ಚೆಯನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿದೆ. ಯುದ್ಧವನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಲು ಅವರು ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ನಿರ್ಧಾರವು ದೀರ್ಘಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ದೇಶಕ್ಕೆ ದುಬಾರಿಯಾಯಿತೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇದೀಗ ಮತ್ತೆ ಮುನ್ನೆಲೆಗೆ ಬಂದಿದೆ. ಈ ಹೇಳಿಕೆಯು ದಕ್ಷಿಣ ಏಷ್ಯಾದ ಇತಿಹಾಸದ ಒಂದು ನಿರ್ಣಾಯಕ ಘಟ್ಟವನ್ನು ಹೊಸ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದ ನೋಡುವಂತೆ ಮಾಡಿದೆ.
