ಭಾರತವು 1960ರಲ್ಲಿ ಜಾರಿಗೆ ಬಂದ ಸಿಂಧೂ ಜಲ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿ ಅಮಾನತುಗೊಳಿಸಿರುವುದರಿಂದ, ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಇದನ್ನು ತನ್ನ ದೇಶದ ಸ್ವಾಯತ್ತತೆ ಮತ್ತು ಭದ್ರತೆಗೆ ದೊಡ್ಡ ಬೆದರಿಕೆಯಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಿದೆ. ಈ ಕ್ರಮವು ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಆರ್ಥಿಕತೆ, ಕೃಷಿ, ಮತ್ತು ಜನಜೀವನದ ಮೇಲೆ ಗಂಭೀರ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದೆ. ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಈ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು “ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಮ” ಎಂದು ಕರೆದಿದ್ದು, ಪ್ರತಿಕಾರಕ್ಕಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ದೃಢವಾದ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳುವುದಾಗಿ ಘೋಷಿಸಿದೆ.
ಸಿಂಧೂ ಜಲ ಒಪ್ಪಂದದ ಹಿನ್ನೆಲೆ
ಒಪ್ಪಂದದ ಉದ್ದೇಶ: 1960ರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವ ಬ್ಯಾಂಕ್ನ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಮತ್ತು ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ನಡುವೆ ಸಿಂಧೂ ನದಿ ನೀರಿನ ಹಂಚಿಕೆಗಾಗಿ ಈ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಸಹಿ ಹಾಕಲಾಗಿತ್ತು. ಇದು ಗಡಿಯಾಚೆಗಿನ ನೀರಿನ ಹಂಚಿಕೆಗಾಗಿ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾದ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಹಂಚಿಕೆ ನಿಯಮಗಳು:
ಪೂರ್ವ ನದಿಗಳು (ರಾವಿ, ಬಿಯಾಸ್, ಸಟ್ಲೆಜ್) ಭಾರತದ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿವೆ.
ಪಶ್ಚಿಮ ನದಿಗಳು (ಸಿಂಧೂ, ಝೀಲಂ, ಚೆನಾಬ್) ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಬಳಕೆಗಾಗಿ ಮೀಸಲಾಗಿದೆ.
ಭಾರತದಿಂದ ಒಪ್ಪಂದ ಅಮಾನತು: ಪರಿಣಾಮಗಳು
ಭಾರತವು ಈ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿ ಅಮಾನತುಗೊಳಿಸುವ ಮೂಲಕ ಪಶ್ಚಿಮ ನದಿಗಳ ನೀರಿನ ಹರಿವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಕೃಷಿ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ
ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಶೇ.80% ಕೃಷಿ ಪ್ರದೇಶವು ಸಿಂಧೂ ಮತ್ತು ಅದರ ಉಪನದಿಗಳ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿದೆ.
ಶೇ.90% ಆಹಾರ ಉತ್ಪಾದನೆ ಈ ನೀರಿನಿಂದಲೇ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.
ಆರ್ಥಿಕ ಹೊಡೆತ:
ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ GDPಯಲ್ಲಿ ಶೇ.24% ಕೊಡುಗೆ ನೀಡುವ ಕೃಷಿ ವಲಯಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ಹೊಡೆತ ಬೀಳಲಿದೆ.
ಶೇ.45% ಉದ್ಯೋಗಗಳು ನೇರವಾಗಿ ಈ ನೀರಿನ ಮೂಲಗಳ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿವೆ.
ಸಾಮಾಜಿಕ ಸ್ಥಿರತೆ:
ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ಕೊರತೆ ಉಂಟಾಗಬಹುದು.
ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಆಹಾರದ ಕೊರತೆ ಮತ್ತು ನಿರುದ್ಯೋಗ ಹೆಚ್ಚಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ.
ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ
ಪಾಕ್ ಸರ್ಕಾರವು ಈ ಕ್ರಮವನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಖಂಡಿಸಿದ್ದು, “ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಮ” ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದೆ.
ಪ್ರತಿಕಾರಕ್ಕಾಗಿ ಸಿದ್ಧತೆ:
ಎಲ್ಲಾ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ಮತ್ತು ಕಾನೂನು ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಬಳಸುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿದೆ.
ವಿಶ್ವ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಮುಂದೆ ದೂರು ಸಲ್ಲಿಸಲು ಮುಂದಾಗಿದೆ.
ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಭೌಗೋಳಿಕ ಸ್ಪಷ್ಟನೆ:
ದೇಶದ ಸ್ವಾಯತ್ತತೆಗೆ ಯಾವುದೇ ಬೆದರಿಕೆ ಬಂದರೆ ಅದನ್ನು ತಡೆಯಲು ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿದೆ.
ಭಾರತ-ಪಾಕ್ ನಡುವಿನ ಸಿಂಧೂ ಜಲ ಒಪ್ಪಂದವು ಕಳೆದ 60 ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಶಾಂತಿಯುತ ನೀರು ಹಂಚಿಕೆಗೆ ಮಾದರಿಯಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಗಡಿಯಾಚೆಗಿನ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಭಾರತ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ನಿರ್ಧಾರವು ಎರಡು ದೇಶಗಳ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಬಿಗಡಾಯಿಸುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದೆ.
