ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶದಂತೆ, ಸಿರಿಯಾದ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯು ಆಂತರಿಕ ಸಂಘರ್ಷಗಳಿಂದ ತೀವ್ರ ನಲುಗಿದೆ. 24 ವರ್ಷಗಳಿಂದ ‘ಇರಾನ್ ಮೊದಲು’ ಎಂಬ ನೀತಿಯನ್ನು ಆಧಾರವಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ಅಧಿಕಾರ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ ಸಿರಿಯಾ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಅಸಾದ್ ಅವರ ಆಡಳಿತ ಕೊನೆಗೂ ಉರುಳಿದೆ.
ಆಂತರಿಕ ಸಂಘರ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಬಂಡುಕೋರರ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಗೆ ಹೆದರಿ, ಅಸಾದ್ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ರಾಜೀನಾಮೆ ನೀಡಿ ದೇಶ ಬಿಟ್ಟು ಓಡಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಬಂಡುಕೋರರ ಗೆಲುವಿಗೆ ಪ್ರಮುಖ ಮುನ್ನೋಟವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ.
ಅಸಾದ್ ಅವರ ಆಡಳಿತ ಪ್ರತೀಕವಾಗಿ ಕಂಡುಬಂದಿದ್ದ ಅವರ ತಂದೆ ಹಫೇಜ್ ಅಲ್ ಅಸಾದ್ ಅವರ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಬಂಡುಕೋರರು ಹೊಡೆದುರುಳಿಸಿದ್ದು, ಸಿರಿಯಾದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಶಕ್ತಿ ಕೇಂದ್ರದ ಉದಯಕ್ಕೆ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ.
ಅಸಾದ್ ಅವರ ರಾಜಭವನದೊಳಗೆ ನುಗ್ಗಿದ ಬಂಡುಕೋರರು, ಅಲ್ಲಿನ ಅಮೂಲ್ಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ದೋಚಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ದೃಶ್ಯಗಳು ರಾಜಕೀಯ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳ ಪತನ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಅಶಾಂತಿಗೆ ಚಿಹ್ನೆಯಾಗಿದೆ.
ಈ ಎಲ್ಲಾ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳು ಸಿರಿಯಾದಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರತೆ ಎಷ್ಟು ದೂರವೆಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದೆ. ಬಂಡುಕೋರರು ನೂತನ ಸರ್ಕಾರ ರಚನೆಗೆ ಸಜ್ಜಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಏನೆಲ್ಲ ಸವಾಲುಗಳು ಎದುರಾಗುತ್ತವೆ ಎಂಬುದು ಗಮನಾರ್ಹ.
